anne olacağım etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
anne olacağım etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

28 Aralık 2012 Cuma

ELA'MIZ DÖRT YAŞINDA

Gerçek doğum günü 31 Aralık,ilk kez bu yıl Ela'nın doğum gününü erken erken Zonguldak'ta kutladık.Daha öncekileri İstanbul'da gerçek zamanında kutluyorduk.  Babamın da aramızda olması mutluluğumuza mutluluk kattı... İyi ki doğdun tatlım, iyi ki...
Ailemizin en büyüğü ile en küçüğü....
Canlarım benim...
Bu da biz Ela'mızla...

Kızım ve babası

Ela ve babası...


Ela, babam ve ben...

Babam, damadı,damadının damadı...


En çok eğlenen ben miyim ne? Duvardaki fotoğraftan bize eşlik eden Ela'nın teyzesi ve eniştesi halime mi gülüyorlar? Şaka bir yana keşke onlar da burada olsaydı; özlem zor be blog...

Ela ve annesi...

Falcı Ela, falcı küçük dede...

Fıstık Ela...


Saksı çiçeğimizi süsledik, erken doğum gününü kutladık, sonra da Demir Park AVM'ye gittik.





İyi ki doğdun Ela'm, seni çok seviyoruz... "Ağlamayı unutarak yaşamak Yer altında yer üstünde Sevgi sevinç tarlasında/ Aşk ve dostluk denizinde/ Çocuklar gibi mağrur/ Dertlerden uzak,/ Başlamakta şimdi huzur/ Kardeşliğe, muhabbete/ Hürriyete inanarak." (Cahit Irgat-Rüzğarlarım Konuşuyor)

11 Nisan 2012 Çarşamba

MUTLULUK BAZEN BÖYLE BİR ŞEY İŞTE

Çok yorgun bir anında, gecenin bir vaktinde kendine dair yansımaların satırlarda hayat bulmasını görmek, az şey mi?

Okudum, bir daha okudum ve kayıt altına almaya karar verdim. Benim kızım beni böyle anlatmış. Okudum, hafifledim, ruhum dinlendi. Mutluluk, evet böyle küçük ayrıntılarda gizli. Farkına varanlara ne mutlu...

Canlarım, iyi ki varsınız, iyi ki canımdan bir parçasınız. Ve iyi ki kendinizsiniz, iyi ki böylesiniz...
Özgür Anne yazmış, o bir zamanlar benim bebeğimdi biliyor musunuz? İşte o güzel yazılar: 


ÇOCUKLUĞUMDAN BİRKAÇ ANI

HAYATIN PRATİĞİ

3 Mart 2012 Cumartesi

HEY GİDİ GÜNLER

1940'lı yıllar...

Siyah giysilerle önde oturan benim rahmetli büyük annem; annemin üvey annesi... Annem bir yaşındayken annesini kaybettiği için üvey annesini anne gibi severdi. Doğal olarak biz de sevdik. Kendisinin hiç çocuğu olmadı, bizleri torunu gibi sevdi. Çocukluğumda uzun uzun sohbet ettiğimi hatırlıyorum. Bu fotoğraf onun yeğeninin düğününde çekilmiş. Annemin albümünden çektim.




Bu da 1957 yılından bir anı...
Sol baştaki annem kız kardeşime hamileymiş ve iki teyzem... Üçü de rahmetli oldu, fotoğrafta olmayan dördüncü teyzemi de yitirdik. Nur içinde yatsınlar. Hayat böyle bir şey işte, sırası gelen gidecek. Küçükler büyüyecek, büyükler yaşlanacak yaşam devam edecek. Geride anılar kalacak; güzel, çirkin, iyi, kötü anılar... İyiden güzelden yana olanların çok olmasına çabalamak gerekir değil mi?

Tüm duygularımdan olabildiğince uzaklaşıp iki fotoğrafa uzun uzun bakıyorum. Erzincan'da çekilmiş bunlar.
Bir de bugünküleri gözümün önüne getiriyorum,ileri demokrasinin(!) mimarlarının fotoğraflarına.

Nereden nereye, hey gidi günler...

15 Aralık 2011 Perşembe

SİZİN ÇOCUĞUNUZ NE İLE YAŞIYOR?


Sevgili Okuyucu,

Bazı şeyler bilinse de tekrar tekrar hatırlanmasında yarar var. Hele de çocuklar söz konusu olunca...
Ana-babalık zor iş. Durup düşünmek, derin derin düşünmek zorundayız. Sizin Çocuğunuz Ne İle Yaşıyor? sorusunun yanıtını bulmalıyız. Bunun ertelenmeye tahammülü yok çünkü. Zararın neresinden dönülse kardır.
Çocuklar Yaşadıklarını Öğrenirler, Dorothy L. Nolte'nin güzel bir şiiri, çok şey anlatıyor doğrusu.
Buyrun okuyun efendim, belki
aradığınız yanıtı bulursunuz :



Eğer çocuklar eleştiri ile yaşarlarsa,
eleştirmeyi öğrenirler.

Eğer çocuklar düşmanlık ile yaşarlarsa,
kavga etmeyi öğrenirler.

Eğer çocuklar korku ile yaşarlarsa ,
endişelenmeyi öğrenirler.

Eğer çocuklar acınma duygusu ile yaşarlarsa,
kendilerine acımayı öğrenirler.

Eğer çocuklar alay ile yaşarlarsa,
çekingen olmayı öğrenirler.

Eğer çocuklar kıskançlıkla yaşarlarsa,
hasetin ne olduğunu öğrenirler.

Eğer çocuklar utanç ile yaşarlarsa,
kendilerini suçlu hissetmeyi öğrenirler.

Eğer çocuklar hoşgörü ile yaşarlarsa,
sabırlı olmayı öğrenirler.

Eğer çocuklar güdülenme ile yaşarlarsa,
kendilerine güvenmeyi öğrenirler.

Eğer çocuklar övgü ile yaşarlarsa,
takdir etmeyi öğrenirler.

Eğer çocuklar beğeni ile yaşarlarsa,
kendilerini sevmeyi öğrenirler.

Eğer çocuklar kabul edilme ile yaşarlarsa,
sevginin ne olduğunu öğrenirler.

Eğer çocuklar onay ile yaşarlarsa,
hayatta hedefleri olmasının iyi olduğunu öğrenirler.

Eğer çocuklar dürüstlük ve eşitlik yaşarlarsa
cömert olmayı öğrenirler.

Eğer çocuklar güvenlik duygusu ile yaşarlarsa,
kendilerine ve etraflarındakilere güvenmeyi öğrenirler.

Eğer çocuklar dostluk ile yaşarlarsa,
dünyanın barış içinde yaşanması gereken bir yer olduğunu öğrenirler.

Eğer çocuklar sükunetle yaşarlarsa,
huzur içinde yaşamayı öğrenirler.

SİZİN ÇOCUĞUNUZ NE İLE YAŞIYOR?

4 Aralık 2010 Cumartesi

ANNE OLMA YOLUNDA


GÜNLÜK

1 Mayıs 1977
Elazığ - 08.50

Yine bir bahar bayramındayız. Fakat bu seferki çok farklı...

Evimde , evimizde yazıyorum bu satırları. Yanımda kocacığım sabah keyfi yapıyor. Uykucu seni...

Çay koydum, biraz sonra sabah kahvaltımızı yapacağız birlikte. Mutluyum, çok mutluyum...

Yavrumuzun doğumuna on, en fazla on beş gün kaldı sanıyorum. Heyecanla, sevgiyle, sabırsızlıkla onu bekliyoruz.

Tek bir sorunumuz var. A.......'imin iş bulamaması!.. Askerliği bitti, şimdi de iş arıyoruz.

Ve bugün aynı zamanda 1 Mayıs İşçi Bayramı... Hayırlısı artık...