11 TEMMUZ 1975
Cuma
Canım Sevgilim,Uzun bir aradan sonra ancak şimdi yazabiliyorum. Mektubunu almama rağmen sana bir türlü yazamadım.
Geçen hafta başında başlayan bir iş , belki bana hayatımın en yorucu iş devresini, belki de en yorucu haftasını geçirtti! Bir bant güzergahının değişmesi gerekiyordu. Hem de çok kısa bir zamanda...
Pazartesi saat 8.00 'de çalışma başladı.
1. Ekip salı sabahına kadar çalıştı 24 saat! 2.Ekip salı sabahından çarşamba sabahına kadar çalıştı 24 saat! Sonra tekrar 1. ekip, daha sonraki gün 2. ekip...
Bütün bu zaman zarfında bunların başında bulunmak! Ve çarşamba akşamına kadar uykusuz, yorgun argın çalışmak hoş bir şey değil. 60 saat bilfiil işin başında bulunmak beni oldukça yordu. Valla işçilik daha rahatmış. Şimdi başımda bir sürü sorumluluk!
Neyse, mektubundan günlerinin neşeli geçtiği anlaşılıyor.
Valla senin imtihanda gözlemci olarak bulunacağın hiç aklıma gelmezdi. Ama çocukları terlerken görmek çok hoş olsa gerek! Ben öğrenciyken imtihanlarda daima sınıfın en arkasında otururdum. Kopya çekebilirsem çekerdim. Eğer soruları yapamıyorsam, kağıdı kalemi bırakır arkadaşları seyrederdim. Onları imtihanda seyretmesi çok hoş oluyordu.
Sevgilim temmuzun başında Elazığ'a gelmeyi düşünüyordum. Bu düşüncemi sana yazdığımda tepki gördü. Şimdi sen yaz tatilindesin. Şöyle birkaç günlüğüne seni buraya davet ediyorum.
Ne o bakıyorum bir tuhaflaştın? Neyse gelebilirsen gelirsin. Hem Ankara'ya geleceğine göre... Ne güzel olurdu değil mi?
Herhalde bundan önceki mektubunda arkadaşın Ülkü'ye gideceğini yazıyordun. Ankara'ya ne zaman gideceğini ve bulunacağın adresi bana yazarsan ben de Ankara'ya gelirim. Bak görüyor musun en kısa olmasını dilediğimiz ayrılık hemen hemen en uzunu olmak üzere. Bu gidişle ben herhalde kasımda askere gideceğim. Çarşamba günü buraya H........ geldi. Biraz konuştuk , sohbet ettik. O da sanırım kasımda asker... Çünkü tecil ettirememiş.
Okulu iyi ki bitirmişim. Çünkü gerek gazetelerden gerekse gelen giden arkadaşlardan öğreniyorum. Elazığ'daki siyasi ortam hiç iyi değilmiş. Siz olayların içinde olmasa da orada yaşadığınızdan tedirgin oluyorsunuzdur.
Valla mektup yazmak için kağıt ve zarfı alırken sizin komşuda çektirdiğimiz resimleri gördüm. Ve bir an şöyle bir geçmişe doğru, marta doğru uzandım. Valla o son gün var ya , hani o cumartesi günü hatırlıyor musun? O gün sarhoş gibiydim. İşte böyle ... O günün üzerinden 5 ay geçmek üzere...
Satırlarıma burada son verirken S....... ailesinin Ç....... ailesine selamlarını iletirim.
Sevgiler...
A...........
