3 Aralık 2010 Cuma

ADAYIM


12 Kasım 1976
Elazığ

Günlükten:

Biraz önce evimize, yuvamıza geldim. Evimize diyorum, çünkü artık A......'imle benim de bir evimiz var. Neredeyse evleneli dört ay olacak.

3 Ağustos 1976 tarihinde evlendik. Bütün sıkıntılarımıza, bitmek bilmez ayrılıklarımıza rağmen hep mutlu olduk. Bu mutluluğumuzun bir ömür boyu devam edeceğine inanıyorum.

Defteri, bu defteri tutalı, baktım da, neler neler olmamış ki... Oysa üç yıl olmuş sadece...

Önce okul bitmiş, öğretmenlik başlamış. Sonra nişan, düğün ve evlilik... Şimdi mi?
Adayım, tabi anneliğe... D.....'imizi bekliyoruz büyük bir sabırsızlıkla. Şimdiden onu çok, pek çok seviyoruz.

Canım kocacığım şu anda askerliğini yapıyor. Aylardır asker yolu bekliyorum sabırla. Tükenir elbet, bu da tükenir. Dört buçuk ay kaldı. Bugünlerde bekliyorum, çok özledim yine...
Bu kez Ankara'ya gitti görevli olarak, bir hafta oldu, belki yarın gelir.

İnsanın sevmesi, sevilmesi çok güzel. Mutluluk bu olsa gerek... Tüm insanların mutlu olmasını diliyorum yürekten...

4 yorum:

beenmaya dedi ki...

bu mektuplar her şeye rağmen aşkın, gerçek aşkın en büyük kanıtı benim gözümde. inanıyorum zaten ama bu mektupları okudukça pekişiyor inancım. bu yüzden belki de burayı çok sevmem...

ne güzelmişsiniz siz böyle, ne güzelsiniz hala ve eminim ki her zaman öyle kalacaksınız aşkla...

haykırış dedi ki...

Mutluluğunuz daim olsun..
Sevgi ve saygılarımla

aysema dedi ki...

Sevgili Beenmaya,
Güzellik sevenin gözlerindeymiş. Sen de çok güzelsin. Sevgilerimle...

aysema dedi ki...

Sevgili Haykırış,
Çok teşekkür ederim. Herkes mutlu olsun, çünkü tek başına mutluluk yeterli değil.
Sevgilerimle...