2 Şubat 2010 Salı

DOKSAN DÖRDÜNCÜ MEKTUP


26 KASIM 1975
Elazığ

Sevgili Askerim,

Günlerdir merakla beklediğim mektubunu nihayet bugün aldım. Postada gecikmiş olacak.
Nasılsın, umarım iyisindir. Buradan ayrıldıktan bir gün sonra yani 18 Kasım'da sana bir mektup yazmıştım, daha önce verdiğin adrese, inşallah eline geçmiştir.

Evet ... Böylece vatan görevimiz başlamış oldu. Hayırlı olsun. Vatanımız, ulusumuz tabii ki her şeyden üstün. Gerekirse seve seve canımızı veririz uğruna. Senin de bu görevini en iyi şekilde yerine getireceğinden eminim. Seni seviyorum, tüm Mehmetçiklerimizi seviyoruz...

Bildiğin gibi ben bütün zamanımı öğrencilerime ayırıyorum. Çok yoruluyorum ama bundan şikayetçi değilim. Seviyorum öğretmenliği. Sevgiyle yapılan işler insana mutluluk da veriyor. Bu konuda ben şanslı sayıyorum kendimi...

Ankara'da N...... ile görüşmene sevindim. Ziyaretçi kabul ediliyor mu Mamak'ta?

Telgrafını aldığım andaki sevincimi görecektin!.. Teşekkür ederim canım. Ankara yakın, mektuplar erken gelir , diye seviniyordum. Bu sefer daha çok gecikti. Neyse bütün bunlar önemli değil. Sen vatanımızı bekle, ben seni sonsuza kadar beklerim.

Elazığ'da havalar soğumaya başladı. Zaman zaman grip yokluyor bizi. Şimdi iyiceyim. Bugün yağmur var Elazığ'da... Radyodan öğrendiğime göre Ankara'da kar yağıyormuş. Soğukla aran nasıl?

Burada her şey bırktığın gibi... Şimdilik satırlarımı sonlarken, her şeyin gönlünce olmasını dilerim... Mektubunu sakın geciktirme ! Evdekilerin selamı var.

N.........

Hiç yorum yok: