19 Ocak 2010 Salı

YETMİŞ ÜÇÜNCÜ MEKTUP


11 HAZİRAN 1975
Zonguldak

Sevgili N.........,

Yine bir çarşamba günü karşı karşıyayız. Yanlış hatırlamıyorsam bundan evvelki iki mektubu da çarşamba günü yazmıştım. Neyse tesadüf diyelim.

Mektubunu pazartesi günü aldım, fakat günün son saatleriydi, salı günü de birtakım işlerim vardı; ancak şimdi yazma fırsatı bulabildim. Pazartesi günü muameleleri tamamladım ve o gün saat tam 16.00 'da Etüt Tesis Müdürlüğü'ndeki işimden istifa ettim. Salı günü sabahı 8'de aynı yerde mühendis olarak göreve başladım. Şimdi iki gündür kadrolu olarak çalışıyorum.Benim için değişen hiçbir şey olmadı, sadece kadro değişti. Birazcık geç oldu ama ona da şükür.

Bizim arkadaşlardan S........ da nişanlanmış, bu mutlu haber bile beni neşelendiremedi.

Sabah işe gittiğimde bizim garajda bir kişinin vurularak öldüğünü öğrendik. Onun moral bozukluğu geçmeden öğleden sonra personele gittiğimde bir arkadaşımın , oldukça samimi bir arkadaşımın, trafik kazasında öldüğünü öğrendim. Şoke oldum!.. Sayıştay'da müfettişti, 6 ay olmuştu askerliği biteli, 4 ay olmuştu evleneli! İşte böyle, hayat ölümlü. Neyse bırakalım şimdi bunları. Ben üzüldüm diye seni de üzmeye hakkım yok. Ama yazmadan da geçemedim.

N.......... , mektubunun bir yerinde "Aksilik bu ya şimdi de ben sana kızıyorum." diye bir cümlen var. Bir mahsuru yoksa sebebini öğrenebilir miyim? İşin enterasan tarafı ilaveten " Hem de pek çok ." diye devam etmişsin. Valla seni bu kadar kızdıracak bir hareketim olduğunu zannetmiyorum. Ama yazarsan hatamı öğrenmiş olurum.

"Anneler Günü" için gönderdiğin hediyeyi annem, Anneler Günü'nün ertesi günü aldı. Haklısın sana bu durumu bildirmem gerekirdi, ama nedense olmadı, bu mektuba kaldı.

Bugünlerde neşeli olmam gerekiyor, ama bir türlü beceremiyorum güler yüzlü olmayı. Moralim oldukça bozuk. Geçen mektubunda Elazığ'a gelmekten bahsetmiştim. Ama şimdi şartlar değişti. Herhalde benim iş yeri temmuzdan sonra Amasra olacak. Bu nedenle oraya gelme işi suya düşmüş oluyor. Hem arkadaşları bir ara İstanbul'a gider görürüm...

Yazacaklarım bundan ibaret. Satırlarıma son verirken en iyi günlerin senin olması dileğiyle.Bu arada bizimkileri unutmayalım.Hepsinin ayrı ayrı selamları var.

A..........

Hiç yorum yok: